แผนการสอนที่ 2 รายวิชาเพิ่มเติมวิทยาศาสตร์ ของเล่นเชิงวิทยาศาสตร์
หลักการทางวิทยาศาสตร์กับของเล่น. ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น
เรื่อง สาวน้อยนักกายกรรม เวลา 2ชั่วโมง
********************************************************************************
1.
ผลการเรียนรู้
1.2 ตั้ง คำถามเกี่ยวกับหลักการทางวิทยาศาสตร์ที่สังเกตได้จากการเล่นของเล่น
1.3
มีเจตคติที่ดีต่อหลักการทางวิทยาศาสตร์ในของเล่น
2.
จุดประสงค์การเรียนรู้
เมื่อจบกิจกรรมนี้แล้ว นักเรียนควรจะสามารถ
2.1
ประดิษฐ์สาวน้อยนักกายกรรมของเล่น
2.2
สังเกตและเขียนสรุปหลักการของจุดศูนย์ถ่วงจากการเล่นสาวน้อยนักกายกรรม
2.3
เปรียบเทียบตำแหน่งของจุดศูนย์ถ่วงของสาวน้อยนักกายกรรมที่มีผลต่อการทรงตัว
3.
สาระสำคัญ
ของเล่นโดยทั่วไปเป็นอุปกรณ์สาหรับให้เด็กได้เล่นเพื่อความเพลิดเพลินนอกจากนี้ยังส่งผลให้เด็กมี
จินตนาการ เกิดการเรียนรู้ ซึ่งของเล่นทั่วไปสามารถอธิบายได้ด้วยหลักการทางวิทยาศาสตร์
สาวน้อยนักกายกรรมเป็นของเล่นที่แสดงการทรงตัวของตุ๊กตาหรือหุ่นบนพื้นที่แคบๆ โดยใช้หลักของจุดศูนย์ถ่วงของสาวน้อยนักกายกรรมที่ตกผ่านฐานของสาวน้อยนักกายกรรม ทำให้สามารถทรงตัวอยู่บนพื้นที่แคบๆ ได้
4.
แนวการจัดการเรียนรู้
4.1
ครูสร้างความสนใจเกี่ยวกับการนำหลักการทางวิทยาศาสตร์มาใช้ในการแสดงกายกรรม โดยอาจถามนักเรียนว่า
•
นักเรียนเคยเห็นคนเดินเดินบนเส้นเชือกหรือไม่ ถ้าเคย เห็นคนๆ นั้นกำลังเดินบนเส้นเชือกที่ไหน และใช้อุปกรณ์อะไรหรือเปล่า
แนวคำตอบ เคยเห็น การเดินบนเส้นเชือกข้ามหน้าผา การเดินบนเส้นเชือกที่ผูกระหว่างต้นไม้สองต้น และจะใช้คานที่มีลักษณะตรงบ้าง โค้งงอบ้าง
•
นักเรียนคิดว่า เพราะเหตุใดคนที่เดินบนเส้นเชือกต้องใช้อุปกรณ์ช่วย
แนวคำตอบ เพื่อให้สมดุล ไม่ตกจากเส้นเชือก เพื่อให้มีน้ำหนักตัวมากขึ้น ช่วยกดให้เท้ายึดติดกับเส้นเชือกได้มากยิ่งขึ้น
4.2
ครูให้ความรู้กับนักเรียนว่า สาเหตุที่คนที่เดินบนเส้นเชือก ต้องอาศัยอุปกรณ์ที่มีลักษณะเป็นคานยาวโค้ง เพราะต้องการให้จุดศูนย์ถ่วงของตนอยู่ต่ำที่สุด และยิ่งเมื่อจุดศูนย์ถ่วงอยู่ต่ำเท่าไร การจะล้มหรือหล่นจากเชือก จะเกิดขึ้นได้ยากเท่านั้น
4.3
ครูสร้างความสนใจเกี่ยวกับ “จุดศูนย์ถ่วง” โดยถามนักเรียนว่า
•
จุดศูนย์ถ่วง คืออะไร
แนวคำตอบ คือจุดเสมือนที่น้ำหนักของวัตถุมารวมกัน
4.4
ครูให้ความรู้กับนักเรียนว่า “จุดศูนย์ถ่วง” (Center of Gravity : CG)คือ จุดที่แทนตำแหน่งรวมของน้ำหนักของวัตถุทั้งก้อนวัตถุ จากนั้น ครูบอกนักเรียนว่า การจะเข้าใจหลักการของจุดศูนย์ถ่วงได้ดียิ่งขึ้น ให้นักเรียนพิจารณาภาพในหน้าที่ 6 ของหนังสือเรียนของเล่นเชิงวิทยาศาสตร์ (ดังแสดงตัวอย่างในภาพด้านล่าง)
ภาพที่ 1 ตำแหน่งจุดศูนย์ถ่วงของวัตถุที่วางอยู่บนฐาน
ครูถามนักเรียนว่า
•
ถ้าให้วัตถุก้อนเดิมวางตัวอยู่บนฐานในลักษณะต่างๆ ตำแหน่งจุดศูนย์ถ่วงของวัตถุจะเปลี่ยนแปลงไปหรือไม่
แนวคำตอบ ตำแหน่งจุดศูนย์ถ่วงของวัตถุก้อนเดียวกัน ไม่ว่าจะวางในลักษณะใด จะอยู่ตำแหน่งเดิม ไม่มีการเปลี่ยนแปลง
ภาพที่ 2 วัตถุก้อนเดิมวางตัวอยู่บนฐานแบบต่างๆ
•
ตำแหน่งใดที่วัตถุสามารถกลับมาทรงตัวได้อีก โดยไม่ล้ม(ครูอาจให้นักเรียนนำกล่องขนาดเล็กมาวางบนโต๊ะ ดังในภาพที่ 2 แล้วสังเกตการทรงตัวของกล่อง)
แนวคำตอบตำแหน่ง ก วัตถุจะทรงตัวได้จริงในแนวตั้ง
ตำแหน่ง ข วัตถุสามารถกลับมาทรงตัวบนฐานได้ในลักษณะเดิม
ตำแหน่ง C วัตถุจะล้มไปข้างหน้า และทรงตัวบนฐานในลักษณะที่แตกต่างไปจากเดิม (ทรงตัวแนวนอน)
4.5
ครูให้นักเรียนสังเกตเส้นตั้งฉากระหว่างตำแหน่งจุดศูนย์ถ่วงกับฐานของวัตถุที่ตั้งในแนวดิ่ง จากภาพที่ 2 และอภิปรายร่วมกัน ซึ่งควรสรุปได้ว่า การทรงตัวของวัตถุในภาพ ก และ ภาพ ข แนวเส้นยังคงอยู่ในฐานของวัตถุ วัตถุจะยังคงตั้งอยู่ในแนวดิ่งได้ ส่วนภาพ ค แนวเส้นดังกล่าวอยู่นอกฐานวัตถุในแนวดิ่ง จึงไม่สามารถตั้งอยู่ในแนวดิ่งได้
4.6
จากการสังเกตและอภิปราย ครูและนักเรียนควรจะสรุปได้ว่า แนวเส้นตั้งฉากระหว่างตำแหน่งจุดศูนย์ถ่วงกับฐาน มีผลต่อการทรงตัวของวัตถุนั้น
4.7
ครูขยายความรู้เพิ่มเติมโดยใช้ตุ๊กตาล้มลุกของจริงหรือภาพมาให้นักเรียนสังเกต แล้วร่วมกันอภิปรายจากคำถาม
•
ทำไมผลักตุ๊กตาล้มลุกแล้วจึงไม่ล้ม
แนวคำตอบ เนื่องจากน้ำหนักส่วนใหญ่ของตุ๊กตาล้มลุกอยู่ด้านล่าง ทำให้จุดศูนย์ถ่วงของตุ๊กตาล้มลุกอยู่ต่ำ ดังนั้น ไม่ว่าผลักอย่างไรแนวของตำแหน่งจุดศูนย์ถ่วงไม่ออกนอกฐานดังภาพ
ภาพที่ 3 ตุ๊กตาล้มลุก
4.8
จากนั้นครูบอกกับนักเรียนว่า นักเรียนจะได้ศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับจุดศูนย์ถ่วงของวัตถุจากการทำกิจกรรมสาวน้อยนักกายกรรม ดังนี้
ครูแนะนำรายการวัสดุอุปกรณ์
ครูให้นักเรียนลงมือทำของเล่นตามวิธีการในข้อ 1 - 3 ในใบกิจกรรม
ครูให้นักเรียนนำเสนอของเล่นที่ประดิษฐ์ โดยเล่นตามวิธีการในใบกิจกรรม และบันทึกสิ่งที่สังเกตได้
ข้อแนะนำในการทำกิจกรรม
(1) การหามุมที่กว้างที่สุดที่สาวน้อยไม่ตกจากเส้นลวด อาจทำได้ ดังนี้
(1.1) กำหนดเส้นแนวดิ่งบนกระดาษขนาด A4 และปิดไว้ที่บอร์ดหรือกระดานดำเพื่อเป็นจอรับภาพ
(1.2) ใช้โคมไฟตั้งโต๊ะหรือไฟฉาย ฉายไฟไปที่สาวน้อยนักกายกรรมซึ่งยืนอยู่บนลวดที่หน้าจอ ในข้อ (1.1) ให้เงาของสาวน้อยอยู่ในแนวดิ่งของเส้นดิ่งบนจอพอดี และให้แนวของแสงจากโคมไฟตกบนแนวของเส้นลวดที่สาวน้อยยืน
(1.3) นักเรียนโยกสาวน้อยให้เบนออกจากตำแหน่งเดิม ทำมุมกว้างกับเส้นดิ่ง แล้วขีดเส้นแขนของมุมที่ทำกับเส้นดิ่งบนจอ แล้วปล่อยมือสังเกตว่าสาวน้อยตกจากเส้นลวดหรือไม่ ถ้ายังไม่ตก ให้ทำต่อในข้อ (1.4)
(1.4) ให้นักเรียนโยกสาวน้อยให้มุมกว้างขึ้น ขีดเส้นแขนของมุม สังเกตการตกจากเส้นลวดของสาวน้อย ทำจนกว่าสาวน้อยตกจากเส้นลวด
(1.5) นักเรียนสามารถเปรียบเทียบขนาดของมุมที่เกิดขึ้นได้ชัดเจน
(2) ครูอาจกำหนดสีของปากกาในการลากเส้นแขนของมุมเพื่อบอกความแตกต่างตามที่ออกแบบการทดลองหามุม
4.9
ภายหลังการทำกิจกรรม ครูให้นักเรียนนำผลที่ได้จากการทำกิจกรรมมาประมวลผลเพื่อตอบคำถามท้ายกิจกรรม ดังนี้
•
ตำแหน่งศูนย์ถ่วงของสาวน้อยนักกายกรรมในวิธีเล่นข้อ 1 และข้อ 2เหมือนหรือต่างกันอย่างไร
แนวคำตอบ ตำแหน่งศูนย์ถ่วงของสาวน้อยนักกายกรรมในวิธีเล่นข้อ 1จะอยู่สูงกว่าตำแหน่งศูนย์ถ่วงของสาวน้อยนักกายกรรมในวิธีเล่นข้อ 2ซึ่งครูอาจต้องให้ความรู้เพิ่มเติมกับนักเรียนว่า น้ำหนักรวมของสาวน้อยนักกายกรรมก่อนติดเหรียญกับหลังติดเหรียญแตกต่างกันมาก จึงให้น้ำหนักรวมของเหรียญเป็นเสมือนน้ำหนักรวมของสาวน้อยนักกายกรรม
•
นักเรียนคิดว่าตำแหน่งศูนย์ถ่วงตำแหน่งใด ที่ทำให้สาวน้อยนักกายกรรมทรงตัวได้ดีกว่า สังเกตได้อย่างไร
แนวคำตอบ สาวน้อยนักกายกรรมที่มีตำแหน่งศูนย์ถ่วงอยู่ตำแหน่งที่ 2ทรงตัวบนเส้นลวดได้ดีกว่า สังเกตได้จากการโยกสาวน้อยให้เบนออกจากตำแหน่งเดิมขณะยืนอยู่บนเส้นลวด โดยไม่ตกจากเส้นลวด สามารถเบนออกจากตำแหน่งเดิมได้มุมกว้างกว่า
•
ตำแหน่งศูนย์ถ่วงมีผลต่อการทรงตัวอย่างไร
แนวคำตอบ ตำแหน่งศูนย์ถ่วงยิ่งอยู่ต่ำ และแนวของจุดศูนย์ถ่วงอยู่บนฐานและผ่านเส้นลวดพอดี จะทำให้สาวน้อยนักกายกรรมสามารถทรงตัวได้ดีมากขึ้น
4.10
ครูและนักเรียนอภิปรายร่วมกัน จากการเล่นสาวน้อยนักกายกรรม การตอบคำถามท้ายกิจกรรม ควรจะสรุปได้ว่า สาวน้อยนักกายกรรมสามารถทรงตัวอยู่บนเส้นลวดได้ เนื่องจากแนวของจุดศูนย์ถ่วงอยู่บนฐานและผ่านเส้นลวดพอดี และถ้ายิ่งเพิ่มน้ำหนักที่ด้านล่างของส่วนโค้งมากขึ้น จะยิ่งทำให้จุดศูนย์ถ่วงของสาวน้อยนักกายกรรมอยู่ต่ำจึงทรงตัวได้ดีขึ้น
5.
การวัดและประเมินผล
5.1 การประเมินตามสภาพจริง ระหว่างการทำกิจกรรมการเรียนรู้
•
ประเมินโดยการสังเกตการประดิษฐ์ของเล่น
•
ประเมินโดยการพิจารณาสิ่งที่นักเรียนได้บันทึกลงในใบกิจกรรม
การประเมินการประดิษฐ์ของเล่น
| |
รายการประเมิน
|
ระดับคุณภาพ
|
ต้องให้ความช่วยเหลือตลอดเวลาในการประดิษฐ์และการใช้อุปกรณ์ |
ต้องปรับปรุง หรือ 1
|
ต้องให้ความช่วยเหลือเป็นบางครั้ง ในการประดิษฐ์และการใช้อุปกรณ์ |
พอใช้ หรือ 2
|
ประดิษฐ์ของเล่นได้เองตามใบกิจกรรม แต่ต้องการคำแนะนำเป็นบางครั้ง |
ดี หรือ 3
|
ประดิษฐ์ของเล่นได้เอง ตามขั้นตอนในใบกิจกรรมได้อย่างถูกต้อง และไม่ต้องมีการให้คำแนะนำ |
ดีมาก หรือ 4
|
การประเมินใบกิจกรรม
| |
รายการประเมิน
|
ระดับคุณภาพ
|
ต้องให้ความช่วยเหลืออย่างมาก ในการบันทึกผลการทำกิจกรรม การเขียนตอบคำถามท้ายกิจกรรม และอภิปรายสรุปผลการทำกิจกรรม |
ต้องปรับปรุง หรือ 1
|
ต้องให้คำแนะนำเป็นบางครั้ง ในการบันทึกผลการทำกิจกรรม การเขียนตอบคำถามท้ายกิจกรรม และอภิปรายสรุปผลการทำกิจกรรม |
พอใช้ หรือ 2
|
บันทึกผลการทำกิจกรรม เขียนตอบคำถามท้ายกิจกรรม และอภิปรายสรุปผลการทำกิจกรรมได้เอง แต่ยังไม่ถูกต้องหรือสมบูรณ์ |
ดี หรือ 3
|
บันทึกผลการทำกิจกรรม เขียนตอบคำถามท้ายกิจกรรม และอภิปรายสรุปผลการทำกิจกรรมได้เอง ถูกต้อง ชัดเจน และสมบูรณ์ |
ดีมาก หรือ 4
|
5.2 การประเมินความเข้าใจและการนำไปใช้ด้วยแบบทดสอบรายบุคคล หลังการอบรม
•
ประเมินด้วยการให้นักเรียนตอบคำถามในแบบทดสอบภายในเวลาที่กำหนด
การประเมินด้วยแบบทดสอบ
| |
รายการประเมิน
|
ระดับคุณภาพ
|
- นักเรียนตอบคำถามได้ 0% – 39%
|
ต้องปรับปรุง หรือ 1
|
- นักเรียนตอบคำถามได้ 40% – 59%
|
พอใช้ หรือ 2
|
- นักเรียนตอบคำถามได้ 60% – 79%
|
ดี หรือ 3
|
- นักเรียนตอบคำถามได้ 80% – 100%
|
ดีมาก หรือ 4
|
6.
สื่อ วัสดุ อุปกรณ์ และสารเคมี
กิจกรรมสาวน้อยนักกายกรรม
| ||
ลำดับที่
|
รายการ
|
จำนวนต่อกลุ่ม
|
1
|
แบบสาวน้อยนักกายกรรม
|
1 ชุด
|
2
|
กระดาษเทาขาว
|
1 แผ่น
|
3
|
เหรียญ 1 บาท
|
4 เหรียญ
|
4
|
ลวด ความยาว 30 เซนติเมตร
|
1 เส้น
|
5
|
กรรไกร
|
1 อัน
|
6
|
เทปใส
|
1 ม้วน
|
7
|
สีไม้
|
1 กล่อง
|
ใบกิจกรรม เรื่อง สาวน้อยนักกายกรรม
เวลา 2 ชั่วโมง
จุดประสงค์การเรียนรู้
เพื่อศึกษาหลักการของ จุดศูนย์ถ่วงที่มีผลต่อการทรงตัวของสาวน้อยนักกายกรรมที่ประดิษฐ์ขึ้น
รายการวัสดุอุปกรณ์
ลำดับที่
|
รายการ
|
จำนวนต่อกลุ่ม
|
1
|
แบบสาวน้อยนักกายกรรม
|
1 ชุด
|
2
|
กระดาษเทาขาว
|
1 แผ่น
|
3
|
เหรียญ 1 บาท
|
4 เหรียญ
|
4
|
ลวด ความยาว 30 เซนติเมตร
|
1 เส้น
|
5
|
กรรไกร
|
1 อัน
|
6
|
เทปใส
|
1 ม้วน
|
7
|
สีไม้
|
1 กล่อง
|
วิธีทำกิจกรรม
1.
ตัดรูปสาวน้อยนักกายกรรมและกระดาษโค้ง ตามแบบในหน้าถัดไป ใช้สีตกแต่งตามความ ต้องการ
2.
นำกระดาษโค้งมาประกอบเข้ากับสาวน้อย นักกายกรรมให้ตำแหน่งกึ่งกลางของกระดาษ โค้งซ้อนทับกับตำแหน่งกึ่งกลางของตัวสาวน้อย นักกายกรรมพอดี แล้วติดกาวให้แน่น
3.
จัดขาของสาวน้อยนักกายกรรมให้อยู่ใน ลักษณะก้าวเดิน แล้วนำไปวางบนเส้นลวด โดยให้รอยรูปตัววีของปลายเท้าทั้งสองอยู่ใน แนวเดียวกันบนเส้นลวด
วิธีเล่น
1.
ติดเหรียญข้างละ 1 เหรียญ ที่ตำแหน่งที่ 1 ของแต่ละด้านของกระดาษโค้ง จากนั้นโยก ตุ๊กตาสาวน้อยไปทางซ้ายจนกระทั่งตกจาก เส้นลวด สังเกตขนาดของมุมที่แนวลำตัวตุ๊กตา ทำกับแนวดิ่งที่ตั้งฉากกับเส้นลวด วัดขนาด มุมที่กว้างที่สุด (โดยประมาณ) ที่ตุ๊กตาไม่ตก จากเส้นลวด บันทึกผล
2.
ย้ายเหรียญทั้ง 2 เหรียญจากตำแหน่งที่ 1 มา ติดที่ตำแหน่งที่ 2 ของทั้ง 2 ด้านแล้วโยกตุ๊กตา สาวน้อยไปทางซ้ายจนกระทั่งตกจากเส้นลวด สังเกตขนาดของมุมที่แนวลำตัวตุ๊กตาทำกับ แนวดิ่งที่ตั้งฉากกับเส้นลวด วัดขนาดมุมที่ กว้างที่สุด (โดยประมาณ) ที่ตุ๊กตาไม่ตกจาก เส้นลวด บันทึกผล
3.
เปรียบเทียบขนาดของมุมที่วัดได้จากการเล่นตุ๊กตาสาวน้อยตามคำอธิบายในข้อ 1 และข้อ 2
ตารางบันทึกผลการสังเกต
ตำแหน่งเหรียญ
|
ขนาดมุมโดยประมาณ
|
(ตัวอย่างการบันทึกผลในตารางบันทึกผลการสังเกต)
ตำแหน่งเหรียญ
|
ขนาดมุมโดยประมาณ
|
1
|
10 องศา
|
2
|
80 องศา
|
คำถามท้ายกิจกรรม
1.
ตำแหน่งของจุดศูนย์ถ่วงของสาวน้อยนักกายกรรมในวิธีเล่นข้อ 1 และข้อ 2เหมือนหรือ ต่างกันอย่างไร
……………………………………………………………………………………………………………
(แนวคำตอบ ตำแหน่งศูนย์ถ่วงของสาวน้อยนักกายกรรมในวิธีเล่นข้อ 1 จะอยู่สูงกว่าตำแหน่งศูนย์
ถ่วงของสาวน้อยนักกายกรรมในวิธีเล่นข้อ 2 ซึ่งครูอาจต้องให้ความรู้เพิ่มเติมกับนักเรียนว่า น้ำหนัก
รวมของสาวน้อยนักกายกรรมก่อนติดเหรียญกับหลังติดเหรียญแตกต่างกันมาก จึงให้น้ำหนักรวมของ
เหรียญเป็นเสมือนน้ำหนักรวมของสาวน้อยนักกายกรรม)
2.
นักเรียนคิดว่าตำแหน่งของจุดศูนย์ถ่วงตำแหน่งใด ที่ทำให้สาวน้อยนักกายกรรมทรงตัวได้ ดีกว่า สังเกตได้อย่างไร
……………………………………………………………………………………………………………
(แนวคำตอบ สาวน้อยนักกายกรรมที่มีตำแหน่งศูนย์ถ่วงอยู่ตำแหน่งที่ 2 ทรงตัวบนเส้นลวดได้ดีกว่า
สังเกตได้จากการโยกสาวน้อยให้เบนออกจากตำแหน่งเดิมขณะยืนอยู่บนเส้นลวด โดยไม่ตกจากเส้น
ลวด สามารถเบนออกจากตำแหน่งเดิมได้มุมกว้างกว่า)
3.
ตำแหน่งของจุดศูนย์ถ่วงมีผลต่อการทรงตัวของสาวน้อยนักกายกรรมอย่างไร
……………………………………………………………………………………………………………
(แนวคำตอบ ตำแหน่งศูนย์ถ่วงยิ่งอยู่ต่ำ และแนวของจุดศูนย์ถ่วงอยู่บนฐานและผ่านเส้นลวดพอดี จะ
ทำให้สาวน้อยนักกายกรรมสามารถทรงตัวได้ดีมากขึ้น)
อภิปรายและสรุปผลการทำกิจกรรม
……………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………
(แนวการสรุปผล สาวน้อยนักกายกรรมสามารถทรงตัวอยู่บนเส้นลวดได้ เนื่องจากแนวของจุดศูนย์ถ่วงอยู่
บนฐาน และผ่านเส้นลวดพอดี และถ้ายิ่งเพิ่มน้ำหนักที่ด้านล่างของส่วนโค้งมากขึ้น จะยิ่งทำให้
จุดศูนย์ถ่วงของสาวน้อยนักกายกรรมอยู่ต่ำจึงทรงตัวได้ดีขึ้น)
ได้ความรู้ และเข้าใจอะไรเยอะมาก มีประโยชน์ เข้าใจง่าย ขอบคุณค่ะ
ตอบลบดีครับได้ความรู้มากเลย
ลบความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ
ตอบลบตอนแรกคุนครูสอนหนูไม่ค่อยเข้าใจเลยค่ะ แต่พอมาอ่านด้า ทำความเข้าใจ ทำให้เข้าใจเลยค่ะ ขอบคุนค่ะ😍
ตอบลบน่าจะมีใบงาน และแบบทดสอบประจำ
ตอบลบหน่วยให้เด็กทำ
เขียนได้ดีค่ะแต่สมองไม่จำเอง😂😂
ตอบลบดีมากเลยค่ะครูหนูสอนไม่รู้เรื่องแต่พอมาอ่านก้พอเข้าใจมากขึ้นค่ะ
ตอบลบขอบคุณมากค่ะ😇😍💗
ตอบลบ